سی نکته ؛ سی خواسته ؛ سی راه ؛ انتخاب باشما رضا بژکول روزنامه نگار و بازنشسته

❇️ سی نکته ؛ سی خواسته ؛ سی راه ، انتخاب با شما


رضا بژکول   روزنانه نگار و   بازنشسته 



برادران و خواهران کارمند ،جوانان عزیز کشور ؛تصیم گرفتم  پس از بیست وهشت سال خدمت (دریکی از شرکت های حمل و نقل که زمانی اعتبار بالایی در آسیای میانه و اروپا داشته)  نکاتی را که در طول خدمتم برخورد کردم و یا آموختم  برای شما نگارش کنم .تا نسل جوان و آینده دار ما آشنا شده و آن را در طول خدمت مد نظر قرار دهند ، شاید مقدمه ای باشد برای آسیب ندیدن از کسانی که به هر طریقی تلاش می کنند تا ازدیگران پلی برای رسیدن به اهدافشان بسازند، امیدوارم که تمامی نکات عنوان شده راهگشا جهت روند کاری دربازه کاری تان باشد و برای ساختن محیطی ایده ال و فارغ از هرگونه تنش و تخریب صورت عملی به خود بگیرد.


1-اگر می خواهید شایستگی خودتان را به مدیران نشان دهید عیبی نیست، اما کسی را خراب نکنید ؛

2-راستی بهترین هدیه خداست ، در محیط کاربا دروغ آن را آلوده نکنید؛

3-درب اتاقتان را باز نگذارید ،هنگام خروج از شرکت تمام اسناد و مدارک خود را قفل کنید؛

4-هرکسی حرفی زده که تنش زاست ازاو بخواهید آن را مکتوب کند؛

5- در چیزی که نمی دانید و تخصص ، آشنایی ندارید ورود نکنید؛

6-درهنگام صحبت کردن با تلفن آهسته صحبت کنید؛

7-هرگز در دیسک تاپ کامپیوتر شرکت ،متن شخصی  ویا عکس نگذارید،

8- به عنوان مدیر ویا کارمند با نان کسی بازی نکنید ، زیرا چوب خدا صدا ندارد؛

9- به هنگام قدرت درهر پستی خودرا گم نکیند ، قدرت ماندگار نیست ؛

10- حقوق دیگران را محترم شمارید ودر زندگی شخصی و یا کاری کسی تجسس نکنید؛

11- نماز را در محیط کار تنها برای خود و خدا بخوانید؛

12-  رازتان را در محیط کاری به کسی نگویید؛

12- اموال شرکت را چوب حراج نزنید ،بلکه امانت دار باشید؛

13- با مطالعه نواقص کاری خود را جبران  کنید ، تا حیات خلوت کسی نشوید؛

14- اگر کسی اشتباه کرد، با بوق و کرنا پخش نکنید ،چاپلوس نباشید؛ 

15-در رفتار اداری وکمک انسانی  بین مدیر وکارمند تفاوت قائل نشوید؛

16-اگر نمی توانید به کسی کمک نمایید، برایش پاپوش هم درست نکنید؛

17-زبان گویا نباشید  بلکه عمل گویا باشید؛

18- سخن خود را از زبان مدیریت بیان نکنید؛

19- از سادگی دیگران پلکانی برای خود نسازید؛

20-خودرا پیش مدیر دل سوز شرکت جلوه ندهید ، مقررات را ملاک قرار دهید؛

21-چنانچه به مدیری پیشنهادی می دهید ، در راستای حقوق جمعی باشد ،نه برای اهداف شخصی 

22-در طول خدمت کاری حتما یک زبان که ترجیحا انگلیسی باشد یاد بگیرید؛ 

23- اگر در محیط کاری رشد نکردید ،افکار و نگرششتان را تغییر دهید؛

24 در طول سال و خدمت کاری حداقل 5 کتاب روانشناسی مطالعه کنید ؛

 25-برای بعد از بازنشستگی حتما یک و یا دو تخصص را یاد بگیرید تا بیکار نباشید؛ 

26-با برنامه ریزی در طول سال ، حداقل 5 کتاب در حوزه مورد علاقه اتان مطالعه کنید؛

27-با ارتقای شغلی زنان همکاردر هر رده ای خوشحال باشید ، توانایی آنان را دست  کم نگیرید ؛

28-در مسیررفت و آمد کاری، از فلش کارت ها برای یادگیری زبان و یا هر درسی بهره گیرید؛

29-درصدی از حقوق ماهیانه را برای روز مبادا در یک کارت مخصوص ذخیره کنید ؛

30-برای آینده تربیتی فرزندتان کتاب های کودک را مطالعه کنید ، کودکتان را برای زمان خودشان آموزش دهید نه زمان خودتان؛ 

ویژگی های فوق  تجربه 28 سال خدمت درکار و زندگی  است که با تمام وجود نوشتم ، گرچه در بعضی زمینه ها عقب ماندم ، چه بسا بعضی ازنکات بالا به دلیل ندانستن ها و اشتباهات  به خوبی بهره نگرفتم ،اما صادقانه بگویم با تمام وجودم راستی و صداقت را بکار گرفتم ، ولی به حق خود نرسیدم ، اما خوشحالم  که با نان کسی بازی نکردم .لطفا و لطفا کمی روی بند بند مورد اشاره تمرکز کنید، اگر بعضی از آنها را از خود دور کنیم و با دید خوب کار کنیم ،جامعه ما چه شکلی خواهد شد؟ درست کار کردن ، همدیگر را خوب درک کردن تا چه حد می تواند  برای کشور،شرکت و خانواده ما مثمر ثمر واقع شود ،خلاصه کلام اینکه جوانان عزیز کارمندان و کارگران زحمت کش در محیط کار و زندگی "آنچه را که برای خود و خانواده می پسندی برای دیگران نیز بپسند ،و آنچه را برای خود و خانواده نمی پسندی برای دیگران نیز نپسند.


آرزوی قلبی راقم موفقیت همه جوانان و کارکنان در همه عرصه ها است.

لطفا تلگرام را فیلتر کنید!؟ رضا بژکول روزنامه نگار

❇️ لطفا تلگرام را فیلتر کنید⁉️



 ✍رضا بژکول       روزنامه نگار 



رژیم رسانه ای بگیریم رضا بژکول روزنامه نگار

❇️ رژیم رسانه ای بگیریم 

رضا بژکول       روزنامه نگار 


در هر کشوری رسانه ها نقش اساسی در نشر آگاهی و پیشبرد  گفتگوهای ملی دارند که باعث می شود بازگو کنند شفافیت در    مسایل مختلف جامعه باشند ، گویا این امر در کشور ما و رسانه ملی همچنان منفعل مانده  است .

به نظر می رسد رسانه ملی  ما را به گروگان  گرفته است  و انچه را که خود یا جناح خود می پسندد به هر شکل ممکن می خواهد بر  ما تلقین و یا غالب کنند !!!  غافل از اینکه عصر حاضر،  عصر انفجار اطلاعات در فراسوی مرزهای (خارج  و داخل) است و چنین روشی شدنی  نیست و چه بسا در اینده نزدیک رسانه های دیجیتالی به طور کامل میدان را از رسانه های تصویری و صوتی  مانند صدا و  سیما را  بگیرند که شواهد اینگونه نشان می دهد  .

رسانه های ما همیشه از خبرهای  احساسی و شوک دهنده برای جلب توجه بینندگان خود  بهره می گیرد  و مدام موج های منفی درذهن ها تداعی  و به بینندگان ارسال می کند . 
موضوعات یک بعدی و  جناحی ، و یا جنگ و  حوادث غیر حیاتی را مخابره می کنند تا به نوعی نشان دهند که  همه جا جنگ است ،  ترس است ،  وحشت .  و امان از خبرهای   در باره جشنواره ها و   جشن ها در جهان و یا نجات بشری در آنسوی مرزها و یا  پیشرفت و توسعه خیره کنند کشوری  در اقصی نقاط  جهان!!!!

روانشناسان اعتقاد دارند که وقتی سیم پیچی خبری را  جوری طراحی می کنید که دنبال  خبرهای فقط  منفی باشید در واقع دارید  با تمام وجود ان را تقاضا و یا در خود پذیرش می کنید .

در حالی که رسانه های ما می توانند دانشگاهی برای آموزش فراگیر  برای  یک ملت باشند. با برنامه های متنوع اموزشی  و فیلم ها و اکشن های   جمعی در حوزه های مانند سلامت ،اموزش (بخصوص کودکان)  علمی ، برنامه های شاد و مفرع  و..... تا ذهن ها از فازهای منفی و تکرار گفتاری و رفتاری  خالی گردد  و شادابی در بینندگان و یا  محیط اجتماعی نضج گیرد .

 با برنامه های شاد و مفرع در رسانه ملی می توان استانه تحمل مردم را در برخوردهای اجتماعی  تا حد زیادی بالا برد . کافی است در میان پرده ها و یا سریال ها از رفتارهای اجتماعی خوب،  به عنوان پرده کوتاه و یا سازنده  بهره گیرند  .

رسانه ملی ما می تواند بهترین تصویر ذهنی را در مخاطبان خود نشر دهد و با نگاه ملی شهروندانی مسئولیت پدیر ، شاداب و متعهد در  برخوردها و روندهای  روزمره زندگی  باشد .

رسانه ملی می تواند معرف زیبایی ها ، و شکوفایی خلق و خوی جامعه نگر برای افراد یک کشور باشد .

رسانه ملی می تواند معرف همبستگی ، همدلی ، هم زبانی برای مردم یک کشور در جهت شکوفایی و رشد  باشد .

رسانه ملی می تواند معرف بهترین تبلیغ گردشگری و جذب گردشگران خارجی باشد.
رسانه ملی می تواند معرف بهترین نگاه اجتماعی و اقتصادی  و حتی سیاسی باشد .
رسانه ملی می تواند معرف بهترین اموزش  پایه ای برای کودکان ایرانی در فرایند زمان و  یادگیری  باشد .

رسانه ملی می تواند معرف چند صدایی با استفاده از  خردجمعی و منافع ملی برای رسیدن به نگاه های ملی باشد .

افسوس که رسانه  ما به جای تعاملات سازنده با همه طیف ها به دنبال تشدید جدایی ها و  تفرقه ها پیش می رود  و به جای منافع همه ملت  ، منافع یک جناح و یک  یک صدا را بازتولید  و یا  دیده می شود .

رسانه ملی را از دست یک جناح ازاد رها  کنید  تا همه صدا ها در داخل شنیده شود،  آنوقت خواهید دید که بازار رسانه های خارجی،  چگونه به پایین ترین سطح ممکن خود  تنزل پیدا خواهد کرد .

گفته اند یک دست صدا ندارد و صد البته باید گفت یک صدا در رسانه ملی جواب نمی دهد . اقایان و مسئولین سالها آن را  ازمودید یک بار  نوع دیگری  بیازماید  .

به امید آن روز

سال 98 را با گام های کوچک شروع کنیم رضا بژکول روزنامه نگار

‍ ✳️  سال 98 را  با گام های کوچک شروع کنیم 


✍ رضا بژکول     روزنامه نگار

 
منتظر رخ دادن هیچ اتفاق بزرگی نباشید؛ تا خودمان نخواهیم و خودمان تغییر نکنیم ، یا نگرش خود را تغییر ندهیم هیچ اتفاقی رخ نخواهد داد.

توسعه، فرایندی است که طی آن انسان توسعه نیافته با تغییر نگرش به انسان توسعه یافته تبدیل می شوند و جامعه ای که از انسان های توسعه یافته برخوردار باشد،  محصولی به نام رشد فرهنگی ،اجتماعی و سیاسی  در بر دارد   ، این رشد و آگاهی سبب می شود تغییرات بزرگی در جامعه ایجاد گردد تا هر فردی  با مصرف بهینه، و رعایت حقوق اجتماعی و فرهنگی گامی بزرگ بردارد . 

در کشورهای پیشرفته و توسعه یافته  شهروندان هستند که با همه وجود تلاش می کنند در  مسایل و مشکلات جامعه خود دستی بالا برای حرکت دولت ها و مطالبه گری  داشته باشند .

 شرکت های دانشان بنیان  تولید ملی را هدایت می کنند تا با تولیدات خلاقانه  خود کشور را از ورود کالاهای غیر ضرور جلوگیری کرد و در نوع مصرف و آن  گام های کوچک  گذار به توسعه را پیش گیرند  .
 در این جامعه دیگر بحث فروش نفت ،گاز و تکیه تنها  به یک محصول  نیست ، بلکه خلق ثروت از طریق خلاقیت ها و گام ها کوچک  است که جامعه را از التهاب هر نبودی و یا هر مشکلی دور نگه می دارد .

به عبارتی دیگر توسعه وقتی پایدار  است که محرک آن در درون انسان مشتعل شود و مورد حمایت قرار گیرد ،  بر این اساس یک انسان در حال توسعه  باید از خود شروع کند،  از فکر و دانش ، خلاقیت و نوآوری  بهره گیرد،  تا جامعه  به  رشد و بالندگی برسد  .

بزرگان توسعه می گویند گام های کوچک آغاز موفقیت  برای گام های بزرگ است.

بر این اساس لازم است تا همه با هم یک گام به جلو برداریم و دست به دست هم دهیم به مهر  ؛ میهن خویش را کنیم  آباد .

گام های کوچک زیر ،  آغاز مسیر جدید  است

مشکلات کارگران ،انتظار از دولت مردان رضا بژکول روزنامه نگار

✅ مشکلات کارگران، انتظار از دولت مردان


✍رضا بژکول   رورنامه نگار

 


براساس ماده ۴۱ قانون کار ، حداقل مزد کارگران با توجه به درصد تورمی که از طرف بانک مرکزی جمهورس اسلامی ایران اعلام می شود و بدون آنکه مشخصات جسمی و روحی کارگران و ویژگی های کار محول شده را مورد توجه قرار دهد باید به اندازه ای باشد تا زندگی یک خانواده ،که تعداد متوسط آن توسط مراجع رسمی اعلام می شود را تامین نمایید.


براساس این قانون افزایش حقوق کارگران توسط مراجع رسمی یعنی ، نماینده کارگران ،  نماینده کارفرمایان و نماینده دولت بر اساس نرخ تورم در همان سال تعیین می گردد .


مطابق  گزارش های مطرح شده  نرخ تورم سال 97   بین40  تا 50  درصد در بوده  ، بنابر این منطقی است حقوق کارگران  بالای سه میلیون محاسبه و یا  تصویب گردد .


در حالی که  افزایش حقوق کارگران  بین یک میلیون هشتصد هزار تومان و  در خوشبیانه ترین حالت   تا دو میلیون و صدهزار تومان  هزار تومان در نوسان است  .


 اکثر کارشناسان اقتصادی کشور معتقدند خط فقر در کشور بالای 5 میلیون  برای  تهران ،  و شهرستان ها بین 3 تا  4 میلیون  تومان است که به نظر می رسد کارگران با افزایش حقوق حداقلی سال 98 تنها می توانند بخش کوچکی از مشکلات زندگی خود را پوشش دهند .


یکی از اقتصاددانان مطرح کشوراعتقاد دارد که افزایش نرخ دستمزد بر اساس پایه تورم کشور منطقی نیست و حداقل دستمزد خانوار با میانگین جامعه متفاوت است که به واقعیت های  جامعه کارگری نزدیک تر است ، وقتی  قدرت خرید کارگران در سال 97  ، بین 40   تا 50 درصد  کاهش یافته و باعث شد  زندگی کارگران  به اضمحلال کشیده شود ، معقول نیست که ملاک را تنها نرخ تورم اعلامی دولتمردان  در نظربگیریم !!


 راه برون رفت از موضوع فوق این است که  برای 10  میلیون کارگر زحمت کش کشور   افزایش دستمزد ها را بر اساس تورم واقعی که کاملا در کالاهای اساسی و ضروری هویداست  در نظرگرفته شود .

 شاید با این رویه در سال 98 امیدوار باشیم  قدرت خرید کارکنان اندکی رشد داشته باشد  .


مشکل دیگری که برای طبقه کارگر وجود دارد نحوه  تنظیم قرارداد در بنگاهها است ، طبق ماده ۴۰ روابط کار به ادارات کل تعاون  ، امضای قرارداد کمتر از یک سال در کارگاههای که ماهیت کار دایم و مستمر دارند  ممنوع می باشد ، اما شنیده می شود که اکثر کارگاهها در کشور با بستن قرارداد های یک ماهه یا سه ماهه !!   عدم  امنیت شغلی برای کارگران کشور را فراهم می کنند .


مشکل دیگر کارگران بحث پرداخت بیمه است که متاسفانه در اکثر کارگاهها (بخصوص  کوچک) کارگری که بایستی تحت پوشش بیمه قرار گیرند به بهانه های مختلف از آن سرباز می زنند و با گرفتن امضاء در برگه های سفید  حق اولیه آنان  را تضیع می کنند .


براساس ماده ۱۰۱ همان قانون ، سازمان تامین اجتماعی  مکلف شده  که لیست های ارسالی کارفرما را رسیدگی و چنانچه در تعداد بیمه شدگان با میزان مزد ،حقوق و کار  اختلافی وجود داشته  باشد به کارفرما اعلام کنند . 


اما  در بیشتر کارگاههای کوچک و حتی بزرگ دیده شده که کارفرما از پرداخت حق بیمه کارگر که نیازمند استفاده از خدمات ان است ،  خوداری و گاها کار به مراجع قانونی کشیده می شود که در این امر در بعضی مواقع در نحوه پرداخت نیز   به ضرر کارگر رقم می خورد  .


  این درحالی است که در بیشتر  کشورهای توسعه یافته اساس حمایت از کارگر در هر سازمان و یا شرکت ،  برپایه دو اصل متمرکز شده است  .


پرداخت به موقع حقوق و  بیمه در زمان مقرر که جزو وظایف  قانونی هر کارفرما است که متاسفانه  دربعضی از کارگاه های  کشورمان وقعی به آن گذاشته نمی شود  و در صورت اعتراض کارگران به حق قانونی خود ، یا محکوم به قطع اضافه کاری (در صورتی که داشته باشند) می شوند و یا به بیکارشدن کارگر منجر  .


در این چارچوب باید با صدای بلند گفت که اقایان مسئول ،  پیامبری که به آن افتخار می کنیم . دست فقط دو نفر را بوسید که یکی از انها کارگر بود .


از شما انتظار نیست دست کارگران را ببوسید(کار سختی است !)  اما لطفا دستشان را با حقوق های واقعی  بگیرید  نه اینکه میلیونها کارگر  در فقر  ،  بیکاری ،   و  اخراج  بسوزند و  زندگی اشان به دلیل  ندانم کاری مدیریت ها و یا  کمبودها و نداشتن برنامه اصولی در سازمان ها و وزارتخانه ها بسوزد  !! و باز بگوییم  هر سال دریغ از پارسال !!!


کارگران ضعیف ترین قشر جامعه در دریافت ها  ، اما بالاترین جمعیت کشور در سازمان ها و شرکت ها  هستند.


 بیاید انان را نیز با روش مبتنی بر اصل تولید و توزیع با  پرداخت غیر نقدی کالاهای اساسی  به صورت ماهانه و  مستمر توانمند کنید تا از این سفره بزرگی که در ایران زمین پهن است انان نیز بدون دغدغه زندگی ارامی را برای خود و خانواده خود فراهم کنند  .


باشد که چنین شود