:soccersoccer: فوتبال ، هیجان ، امید و زندگی ✍رضا بژکول روزنامه نگار

:soccersoccer: فوتبال ، هیجان ، امید و زندگی

✍رضا بژکول    روزنامه نگار


طی سه شب متوالی و فوتبالی ،  انچه که تاکنون شاید ندیده بودیم و فکرش را نیز نمی کردیم انفاق افتاد ! 4  مربی غیر انگلیسی با معجزه و دانش روز  تیمشان را به فینال بردند .

یورگن کلوب آلمانی لیورپول را  به فینال مادرید رسید!

پوچتینوی آرژانتینی تاتنهام را به فینال برد!

اونای امری فرانسوی  بعد از سالها ارسنال را به فینال اروپایی رساند!

ماسیمیلیانو ساری ایتالیایی چلسی را به فینال هدایت کرد !

در اولی ،  لیورپول تیم صاحب نام انگلیسی بازی باخته 3 بر صفر به بارسلونا را با 4 بر صفر در خانه جبران کرد و نشان داد که امید به بودن و ماندن تنها با تلاش و کار تیمی بر میاد و در کنار ان داشتن مربی بزرگ و کاردان و ارزنده که دانش فوتبال را با مفسر بودن در رسانه آغاز کرد ! اما هرگز از آموختن فرار نکرد ، مغرور نشد! اما پیروز شد .

دومی در تاتنهام شگفتی ساز شد !! تیمی که امسال در رده های بالای جدول برای بودن دوباره در جام باشگاه های اروپا تلاش می کند .توانست بازی باخته شده در خانه خود را در زمین حریف و در حضور تماشاگران متعصب اژاکس  ببرد تا بار دیگر  ثابت کند نام های  بزرگ ترس اور نیستند  بلکه جنگیدن و تلاش  برای پیروزی است که حماسه ساز است! ( حتی اگر با یک گل در خانه خود و دو گل در خانه حریف بازنده باشی)  اما نیمه دوم را که به نام نیمه مربیان معروف است طوفانی به پا کنی ، که برای هر  بیننده تلویزیونی  سخت بود باورش !  در حالی که سه بر صفر  عقب هستی ان هم در خانه حریف  !  ناگهان 4 بر 3 نتیجه را تغییر دهی و بشود انچه که برای لیورپول شد .

اما بازی سوم اگرچه در سطح دیگری بود (لیگ اروپا )اما نشان داد از جام باشگاه های اروپا چیزی کم ندارد!!

ارسنال که زمانی با مربی نامدارش ارسن ونگر شناخته می شد در سال جدید با مربی جدید خود کاری کرد کارستان و توانست به علاقمندان فونبال بفهماند  لحظات است که  سرنوشت یک تیم را مشخص می کند .

و چنین بود که توانست در دو بازی رفت و برگشت و علیرغم مساوی در خانه در زمین حریف نشان دهد که امروز فوتبال جهانی شده و برد و بخت در فوتبال  به میزبان بودن و مهمان بودن نیست بلکه به مدیریت ،  دانش و کار تیمی و استفاده درست از ضعف تیم حریف است که نتیجه بخش است  .

چهارمی چلسی است با مربی ایتالیایی که  توانست با قدرت در فرانفورت المان  مساوی بگیرید در خانه مساوی دهد اما در پنالتی و درخشش بازیکنانش  به سوی فینال پر بکشد !

بر این اساس و  طی سه شب به یاد ماندنی و فوتبال هیجانی  درس های از فوتبال جزیره اموختیم که می توان آن را در مسیر زندگی ، کار و اینده  خود و دیگران بهره گرفت  ،  درسی که با تصویر هیجان را به خانه  اورد  و با تحلیل و دانش مربیان به دل نشست و درسی شد برای ماندن  و زیستن در  بهتر شدن  .

:point_left:درس های از سه شب فوتبالی 

مدیریت ، امید به پیروزی  ، تلاش ، برنامه ریزی ، سخت کوشی ،  دانش روز  ، کنش و واکنش آگاهانه  ،  خلق لحظات زیبا   ، وحدت و رفاقت ، رهبری در زمین برای رسیدن به پیروزی  ، یکدستی و هماهنگی ، نداشتن ترس از حریف ، امیدوار بودن به زندگی در شرایط بحرانی ، کار تیمی و خرد جمعی ، اندیشیدن اگاهانه و  بکار بردن شجاعانه ، تاثیر شعار و  وفا و یکدلی تماشاگران ، درس از شکست  راهبردی برای موفقیت ، سخت جنگیدن برای زنده ماندن   ، به اینده خوشبین بودن ، کلاس فوتبال برای نوجوانان و جوانان فعال و........

امیدواریم   مدیران و مسئولان کشور هم اگر  فوتبال روز دنیا را  نگاه کردن درس بگیرند و ان را در مدیریت ها بکار گیرند  و نگرششان را به اینده تغییر دهند   .

فوتبال رقابت و  جنگیدن  برای پیروزی است ، همزمان کلاسی برای یادگیری و دوستی  است . 

--- 

از دریای مانش (فرانسه به انگلستان ) تا میدان گیل لاهیجان ✍رضا بژکول پژوهشگر و روزنامه نگار

از دریای مانش (فرانسه به انگلستان ) تا میدان گیل لاهیجان 

✍رضا بژکول     پژوهشگر و روزنامه
نگار


سالها است که از زبان نمایندگان و   مسئولان  در لاهیجان می شنویم که  قرار است میدان گیل  سروسامان پیدا کند تا از ترافیکی که در آن میدان ایجاد می شود کم شده  و یا به کلی  محو شود.

اما آن میدان همچنان بر یک پاشنه می چرخد .ترافیک ،تصادف ،نارضایتی شهروندان و سکوت مسئولان !

اگر چه مقایسه دریای مانش با میدان گیل شهر ما  قیاس مع الفارق است اما جهت اطلاع مسئولان بزرگوار  بد نیست گریزی به آن بزنیم و ببینیم انها چه کردند و چه ساختند  ما چه می کنیم و چرا تاکنون نساختیم  .

با حسرت تمام باید گفت که دریای مانش با آن عظمتش (از جهت طول و عرض دریایی)  چه زیبا  به بار نشست و میدان گیل ما پس از سالها چگونه  به گل نشست .

دریای مانش تونلی 52 کیلومتری است که بندر ادوکاله فرانسه را به شهر فولکسون انگلستان متصل می کند .این اتصال از زیر دریا و در کف آن کشیده شده است .

بر اساس امارهای داده شده در سایت های معتبر داخلی و شبکه های خارجی این شاهکار قرن ،   بزرگترین پروژه ساختمانی اروپا است.

6 میلیارد پوند (10 میلیارد دلار )  هزینه جهت ساختن ان صرف شده تا  این تونل  در 40 متری زیر دریا ساخته شود که دارای 2 خط (رفت و برگشت) برای قطارهای حمل اتومبیل و مسافر است .

قطر هر کانال 2/7 متر و دارای لوله های تهویه و نجات مصدومین احتمالی است!!!

جالب است بدانیم  که عبور قطارها از تونل 30 دقیقه طول می کشد و با این پروژه زمان مسافرت از پاریس به لندن و بالعکس از طریق زمینی 3 ساعت کاهش می یابد .

یکی از عجایب کار  این است که دو طرف بدون کوچکترین انحرافی به یکدیگر برسند و به همین خاطر از سیستیم های رادیویی و همچنین GpS نهایت استفاده را می برند .

از نکات قابل توجه این است که دو کارگر که برای اولین بار با فرو ریختن آخرین لایه خاک ، دو تونل را به هم متصل کرده بودند در بهره برداری از آن  حضور داشتند !!!

حال برگردیم به پروژه ساخت میدان گیل شهر ما در استان زرخیز و گردشگر گیلان که سالهاست همچنان در محاق مانده  است و معلوم نیست که چرا تاکنون علیرغم وعده های  داده شده  در مرحله ابتدایی مانده است .

بر اساس اطلاعات بدست آمده شروع مطالعات پروژه  میدان گیل در سال 92 رقم خورد و از سال 93 رسما مرحله مطالعه و وارد فاز نمونه برداری ، یا اصطلاحا سونداژ جهت براورد  جنس و استحکام ان شدند .

گفته اند که براوردهای اولیه برای هزینه پروژه حدود 23 میلیارد تومان بوده است  .

انچه راقم توسط بعضی از شهروندان اگاه پی گیری کرده طول کل پل 452 متر  است. به مشخصات دیگر پول فعلا نمی پردازیم که خود داستان دیگری دارد که اگر در ان زمان اقدام می شد چقدر هزینه داشت و حالا اگر این طرح پیاده شود چقدر بار مالی برای شهر و استان می گذارد !!!

پروژه فوق  در سه نوبت  از طرف راه و شهرسازی به  مناقضه گذاشته شده بود .

در مناقضه برگزار شده سه شرکت جاسک ، عمران اردبیل ،گیل پوشس سپیدرود ،به ترتیپ اول تا سوم شدند که بالطبع جاسک برنده این مناقضه خواهد بود .

پس از مناقصه و به مرور زمان از یک طرف تزریق نشدن اعتبارات لازم و از انطرف افزایش هزینه ها به دلیل گران شدن مصالح و امکانات ، طرف اول انصراف داده و گویا اکنون تحت پیمانکاری شرکت گیل پوشش قرار داده شده است .

فارغ از اینکه چه کسی و یا کسانی در این طرح حضور داشته و  یا دارند سئوال اساسی این است که چرا هر طرحی که در لاهیجان و گیلان قراره پیاده شود با اما و اگرها و یا طولانی شدن طرح ها می انجامد!؟

اگر در همان زمان که اقلام مورد نیاز ارزانتر از امروز بود و همه دستگاه ها و سازمان  ها و شرکت ها همراه و همدل می شدند به مرحله تکمیل نمی رسید؟  تا  امروز مجبور شوند میلیاردها تومان از جیب مردم و از طریق بودجه های اختصاصی که معلوم نیست کی تحقق پیدا می کند در محاق بماند ؟

بی دلیل نیست که گفته اند در کشورهای در  حال توسعه  حاشیه بر متن غالب است  !

تفاوت یک کشور و یا  شهر توسعه یافته با شهر و کشور در حال توسعه در همین شاخص هاست.

شاخص های چون  طراحی ، برنامه ریزی  ، اجرا و اتمام یک پروژه در زمان تعیین شده ،  که متاسفانه هیچکدام از انها به نظر می رسد در آن طرح  دیده نشده  و اگر هم دیده شده  صوری ، شعاری با  وعده های تبلیغاتی بوده!

پروژه فوق  به جای اینکه مانند دریای مانش شش ساله تمام شود همچنان با تبلیغات وسیع و احتمالا برای انتخابات پیش رو  سر می شکند و عنقریب است نامزدی  بیایید و وعده اتمام  یکساله را  بدهد !

امیدوارم در انتخابات پیش رو (اسفند ماه )  نامزدهای محترم   از میدان گیل برای خود پلی نسازند  و باز وعده ساختن آن را  ندهند !  آن پل  همچنان در محاق باقی بماند بهتر است تا  از نام او ابزاری برای گرفتن رای مردم استفاده  کنند . دور  تسلسلی که احتمالا تا سالها  ادامه خواهد داشت.

اگر چه راقم می داند که مسئولان محترم  و نمایندگان لاهیجان ، بخوبی همه انچه را که هست  بهتر از ما می دانند ! این یاداشت فقط جهت یادآوری است که بزرگواران ،  میدانی با نام گیل پس از شش سال فقط 8 ستون آن کارسازی شده !  ایا از عجایب روزگار نیست ؟!  چه کسی پاسخگو است؟ فقط  خدا می داند  !!!؟

پیشنهاد می شود مسئولان پروژه فوق   یکبار برای همیشه شفاف علت  عدم پیشرفت و محقق نشدن وعده  به مردم را  گزارش گونه  از طریق رسانه ها  اعلام کنند. تا انانی که  در  انتخابات اینده  وارد می شوند از آن بهره برداری تبلیغاتی نکنند.

این دغدغه  و صدای شهروندان لاهیجانی در تاکسی ها و جمع های خودمانی را به خاطر داشته باشید  که پل میدان گیل با این شرایط ، حالا ها حالاها درست نمی شود! و ما محکومیم آن  را به سمع و نظر مسئولان  لاهیجان از فرماندار محترم  تا شهردار ،از نماینده محترم تا شورای شهر و یا به تمام  دستگاه های ذیربط  برسانیم ، اگر  نمی توانید  طرحی را درست اجرایی  ، به موقع عملیاتی ، در زمان تعیین شده  مورد بهره برداری قرار دهید.  شروع نکردنش بهتر است تا  هدر دادن هزینه های  مادی و اجتماعی اش  !

به امید روزی که به جای وعده های تبلیغاتی  ،  عمل کنیم و از کلنگ هر پروژه که وظیفه مدیران   در همه  رده های سازمانی است،  بهره برداری سیاسی نکنیم .